.
×

Ekskluzive: Ivan Gjuriq: Ne duhet t’u kërkojmë falje shqiptarëve për krimet në Kosovë, varreza masive në Batajnicë është turpi ynë… (Video)



 

Botapress, 17 Prill – Përderisa në krye të shtetit e të politikës serbe edhe më tutje “sundojnë” elementë të politikës së vjetër milosheviqiane, por tash me emra dhe kostume të tjera të “shminkuara” nën pektun e demokracisë, te një pjesë e popullatës serbe, sidomos te të rinjtë ka filluar të shfaqet një botëkuptim i ri për Kosovën dhe për shqiptarët. Kjo shtresë e qytetarëve serbë, duke e patur parasysh në rend të parë interesin e popullit serb e kanë pranuar faktin se Kosova është e humbur dhe se Serbia nuk ka më as drejtë morale e as politike që të kërkoj rikthimin e kontrollit politik e institucional të Kosovës, shkruan Botapress.

Në një debat të organizuar nga Nisma e të Rinjëve për të Drejtat e Njeriut (YIHR) me temë për dialogun e brendshëm në Serbi për Kosovën Ivan Gjuriq ka pranuar faktin se “Serbia humbi të drejtën e saj për Kosovën për shkak të mënyrës se si trajtoi shumicën shqiptare të Kosovës”. Gjuriq në fjalimin e tij ka sthuar se Serbia duhet të kërkojë falje për krimet e kryera në Kosovë.

Më poshtë japim fjalimin e plotë të Ivan Gjuriqit

 

 

JA FJALIMI I PLOTE I IVAN GJURIQIT

Unë e kuptoj dialogun e brendshëm si një shans për një lëvizje që shoqëria serbe ka shmangur prej dekadash – duke u përballur me të kaluarën, të tashmen dhe të ardhmen e saj.

 

Procesi i bashkëpunimit dhe dialogut ndërmjet shoqërisë serbe dhe asaj kosovare për dekada ka qenë pothuajse jo-ekzistente. Ndarjet midis njerëzve të shkaktuara nga konflikti i luftës dhe propaganda nuk tejkalohet, përkundrazi – elitat nacionaliste në të dy anët me sukses i ushqejnë dhe inkurajojnë këto ndarje. Në një atmosferë të tillë, rritet brezi i ri, të cilat janë të kontaminuar në stereotipet e përshkruar me terminologjinë “Albanski”, apo popullit serb si hark armiqësore,  apo si një simbol i së keqes. Midis nacionalizmit ekstrem, serb dhe shqiptar, nuk ka pothuajse asnjë ndryshim, dhe së bashku ata prodhojnë një efekt sinergjik – që liron urrejtjen, dhunën dhe vetë-izolimin.

 

Në Serbi, shqiptari është një terrorist e kriminel droge!

Në Kosovë, serbi është një kriminel lufte me uniformë!

 

Brezat e rinj duhet të përfshihen në dialog për të siguruar paqen dhe për të ndërtuar besimin. Shumë qartë dhe në mënyrë të veçantë – ne kemi nevojë për programet e shkëmbimit të rinjve, programeve institucionale – në brezat e pasluftës me mundësi për të ndërtuar marrëdhënie reciproke mbi baza të ndryshme se sa aktuale që është dhënë nga brezi i prindërve dhe mësuesve të tyre. Ne në Serbi kemi krijuar paragjykimin e një shqiptari si një simboli i terroristit shqiptar ose tregtarit të drogës, dhe në Kosovë, për shqiptarët një serb është simbol i  një kriminel i luftës në uniformë. Ne duhet t’u mundësojmë të rinjve të mësojnë të vërtetën për njëri-tjetrin, të punojnë së bashku dhe të krijojnë vlera të reja për të ndryshuar realitetin në të cilin jetojmë.

 

Dialogu i brendshëm nuk duhet të shihet vetëm si një platformë për përcaktimin e pozitës negociuese të Beogradit zyrtar. Nëse është një qëllim i sinqertë për të gjetur një zgjidhje të qëndrueshme të konfliktit me shqiptarët e Kosovës dhe ndarjet e brendshme në shoqërinë tonë, atëherë dialogu duhet të bazohet në fakte, jo në mite.

 

Në disa tryeza të rrumbullakëta brenda këtij procesi, disa nga shkaqet e pavarësisë së Kosovës tashmë mund të jenë të turpshme, hapi ynë i parë duhet të jetë të flasim me të vërtetën me zë të lartë. Për pjesën e së kaluarës që nuk është folur në publikun tonë. Shumë gjëra të pakuptimta për Shqipërinë e Madhe, monumentet orientale, bazat ushtarake dhe të ngjashme. Shumica dërrmuese shqiptare në Kosovë u diskriminuan në mënyrë sistematike,  në kufijtë e ndarjes, praktikisht ata nuk u lejuan të marrin pjesë në jetën publike dhe politike, strukturat shtetërore, për të studiuar dhe për t’utrajtuar. Pas 10 vitesh negociatash tentativë dhe rezistenca paqësore, duke studiuar në bodrume dhe për të shmangur nga bastisjet dhe brutalitetit policor, filloi një rezistencë të armatosur, në të cilën ushtria dhe policia serbe iu përgjigj me një fushatë sistematike të vrasjes dhe frikësimit, në të cilën u dëbuan 800,000 njerëz, shqiptarë të Kosovës. Për të parandaluar një katastrofë të plotë humanitare, aleanca e NATO-s nisi një fushatë të sulmeve ajrore, pas së cilës shteti serb tërësisht u tërhoq nga Kosova.

 

Sipas të dhënave të tashmë të njohura, gjatë luftës në Kosovë, janë vrarë ose janë zhdukur gjithsej 13.535 persona. Prej tyre shqiptarët përbëjnë 10.812, serbë 2.197 dhe romë, boshnjakë, malazezë dhe joshqiptarë të tjerë, 526 viktima. Për fatin e rreth  1700 persona ende nuk ka asgjë gjurmë.

 

Serbët duhet t’u kërkojnë ndjesë shqiptarëve për krimet e kryera në Kosovë!

 

 

Serbia nuk u rrëmbye nga Kosova, as nga lufta, as nga marrëveshja e paqes. Serbia humbi të drejtën e saj për Kosovën për shkak të mënyrës se si trajtoi shumicën shqiptare të Kosovës. Për të jetuar në paqe një nga një, duhet të nxjerrim në pah faqet më të errëta të historisë sonë. Ne duhet të kërkojmë ndjesë për t’i hir të viktimave të luftërave dhe krimeve. Ne duhet të gjejmë dhe ndjekim penalisht të gjithë autorët e veprave penale, në mënyrë që të paktën “të kënaqim” pjesërisht drejtësinë. Ne duhet të pendohemi që të kemi një shans për një të ardhme normale si një shoqëri. Ne duhet të vendosim përgjithmonë që krimet nuk janë kryer në emër tonë, por në emër të një politike që kurrë nuk do të lejojmë kurrë të sundojmë.

 

Mbi 700 trupa të shqiptarëve të vrarë janë hedhur në varrezën masive në Batajnicë

 

PER VIDEO KLIKO KETU 

 

Unë nuk po flas për gjëra abstrakte, por për spote në ndërgjegjen e shoqërisë sonë, që ne duhet të lajmërojmë dhe për veten tonë, jo vetëm për shkak të të tjerëve. Nuk duhet të shkojmë larg për një nga shembujt më të keq, dhe dëshmia më e mirë për atë për të cilën po flas. Vetëm dhjetë milje nga vendi ku jemi tani ulur, rreth dhjetë kilometra nga qendra e Beogradit – në Batajnicë – ka një varr masiv i shkaktuar nga Njësia Speciale Anti Terror. Më shumë se 700 trupa të shqiptarëve të Kosovës, prej të cilëve 75 fëmijë, janë hedhur në këtë varrezë masive të cilët janë vrarë në Kosovë dhe janë transferuar në Batajnicë, e që më pas janë djegur dhe varrosur – me një qëllim – për të fshehur krimet e policisë serbe, ushtarake dhe paramilitare. Shteti, prapa dhe shoqëria vendosi ta injorojë atë. Ka ende një fushë policie në atë vend, ku të gjithë janë të mbytur nga fjalimet politike nxitëse në lidhje me fuqinë e policisë serbe. Nuk ka monument, pllaka përkujtimore, asnjë shenjë. Asnjë nga organizatorët, as ekzekutuesit e lëvizjes së trupit nuk janë ndjekur penalisht. Paimagjinueshme krimi monstruoz u zbulua, para hundës sonë, por me vetëdije kemi zgjedhur vendin tonë, por për atë dhe kompania për të folur për Betejën e Kosovës dhe popullit të qiellit.

 

 

Çështja e qëndrimin tonë ndaj Kosovës është shumë më tepër se një kapitull negociues 35. Përgjigja e parë për këtë pyetje duhet të jetë ai i cili bëri pasardhësit e vendeve evropiane që kanë krijuar Bashkimin Evropian. Unë premtoj veten dhe të tjerët për të diçka si kjo nuk do të ndodhë kurrë më. Është përcaktuar qartë!

 

 

FJALIMI I PLOTE I IVAN GJURIQIT